Evet, sadece sevdim. Saf ve olduğu gibi. Olduğum gibi. Sevdim sadece.
Karanlıkta, cılız ama tüm varlığı ile yanan bir mum gibi. Karanlığı delen ama yok etmeyen.
Yağmur sonrası çıkan gökkuşağı gibi. Yağmurun hüznünü alan ama ihtişamını yok etmeden.
Sevdim. Gölge etmeden, gölgen olmadan.
Seni ayrı sevdim, kendimi ayrı. Bağlanmadan, bağımlı olmadan sevdim seni.
Unutmadım benliğimi severken seni. Çünkü ben, kalbimle sevdim seni. Araya başka bir şey koymadan. Koşulsuz, şartsız, öylece. Öylesine...
Şimdi, mumun ışığı yok. Söndü, söndürdün sen onu. Karanlığın ve ihtişamın yok etti sevgimi.
Sense, buna sevgi dedin. Oysa sevgi ne korkutur karanlığıyla, nede ezer ihtişamıyla.
Ben, seni sevmiştim sadece. Sadece...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
-
Bölüm bilmem kaç. Yeni döneme girdiğimden beridir aksatmadığım tek seri bu oldu. Zira geçen hafta başka yazı yayınlamadım. Neden mi? Koptu...
-
Ben doğum günü yazısı arıyorum. Meğer başlığa direk yazmamışım. O değilde bir senedir yazmamışım bir satır bile. Doğum günü kutlama yerime...
-
Ertelenen Hayaller Küçük bahçeli bir ev. Önünde geniş verandası. Bahçe kapısından verandaya kadar patika yol. Yolun kenarı rengarenk akşam ...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder