Anne Kararı Alır, Baba Uyar.

Anne kanser, ölecek. Günleri sayılı.

6 çocuk. En küçüğü daha yaşına bile girmemiş.

Baba, sakat kalmanın eşiğinde. Ve işsiz.

Anne ölmeden o büyük kararı veriyor.

6 çocuğunu da ayrı ayrı yerlere evlatlık veriyor.

Babası istemeden razı oluyor. Anne onu da ikna ediyor.

Çocukların en büyüğü, kızları, babaya küsüyor.

Baba çaresiz.

Anne ölüyor.

Çocuklar yeni ailelerinde.

Baba bir başına.

Cenazede büyük kızını görüyor baba.

Soruyor diğerlerini, evlatlarını..

... ...

Bilmiyorum bu senaryo gerçek mi değil mi? 1984 yılı Yavrularım filmidir bu anlattığım.

Başrollerde Çetin Tekindor ve Hülya Koçyiğit vardı. Geçen senelerde izlemiştim. Baya etkilenmiştim filmden.

Nasıl bir zihniyettir ki bu demiştim. Bir anne, çocuklarını başka ailelere veriyor öleceğim diye. Baba istemiyor ama ikna oluyor.

Hadi anne öldü gitti, ya o baba. Niye evlatlarından ayrı kalmaya mecbur kalıyor ki? Bakamazsın diyor anne, zaten rahatsızsın diyor. Gözüm arkada kalmasın diyor.

Var mı böyle bir şey? Gerçekte hangi anne yapar, hangi baba buna razı olur bilemiyorum.

Çok zor bir karar. Düşünmesi bile insanın içini ürpertiyor.