Ben Ayı Olmalıyım.

Herkes korkar değil mi ayılardan. Koca koca cüsseleri ile korkutmak istemeselerde korkuturlar belki de. Öyle ya, ölü birine dokunmazlar çünkü. Ondan görünce ölü taklidi yap derler. Ama tek pençe ile insanı öldürebilir ayılar. Öylesi güçleri vardır. Ki güçlü birine yeri gelir kızsa da “ ayı gücünde..” deriz. Evet birine gücünden yahut cüssesinden dolayı “ayı” demek, çoğu insana hakaret gibi gelir. Ama gerçek şudur ki çoğunlukla da hakaret olarak kullanırız.

Bunları düşünürken aklıma şu hep istediğim peluş oyuncak geliyor. Özellikle ayı peluş isterim. Çünkü hepsinden önce o vardı. O daha bi sevimlidir bence. Sarılması daha bi güzeldir ona. Büyüklüğü cabası zaten.

Ama küçükleri de var bu oyuncakların. Her boyu mevcut. Genç kızların odalarında hele her rengi, her boyu var.

Aşk bile onlarla bütünleşir. Kimi oyuncağında elinde kalp vardır ayıların. Kimisi öyle küçüktür ki, arabaya asarsın. Ne sevimli. Sevgiliye peluş ayı almak, büyük bir hediyedir. Kimse sana görgüsüz demez. O ne biçim hediye demez. Çok şirin bir düşüncedir çünkü. Ama alan kişi “ sen niyetine ona sarılacağım..” dediğinde bozulanlarda var. İlginç..

Hangi ayı sever yapmış acaba oyuncağını. Böylesi sevilmiş. Hiç tereddütü olmamış mı acaba? O kadar korkulan, adı ağzından çıktığında bile tuhaf karşılandığın bir hayvanın oyuncağını yapmak, nasıl aklına gelmiş, nasıl bir cesaretle yapmış?

Şuan büyük merak içindeyim, bunları düşünüyorum.

Hayy.. beni ayılar kovalasın.. Ama oyuncak ayılar. :D

Not: Resimdeki 7 farkı bulun. :D