Kurabiye fazla pişmiş. Un kurabiyesi idi ama şuan artık o sade bir kurabiye.
Yaptığım yemek olmayınca moralim bozulur normalde. Ama şuan gayet iyi düzeyde moralim çok şükür.
Sanırım yenmeyecek kadar kötü olmadıkları için.
Televizyon da bir şey açıp izlemek istiyorum ama sonra sıkılıyorum.
Amaa...
Sonunu da merak ediyorum. Sonra netten bakıyorum sonuca.
Misal masterchef.
Zaten şuan çocuklarla izlenebilir bir o var.
All star da bakalım ne olacak bu sezon.
Başka....
Bir video düştü önüme. Diyor ki adam, şu zamanda çocuğunun notu yüksek olsun derdinde olan çok anne baba var. Kimse ahlak ve saygı peşinde yada derdinde değil.
Buna benzer bir muhabbet geçmişti geçen arkadaşlar arasında. Bende çocuğun notu önemli değil demiştim. Oradaki iki annenin çocukları hep yüz civarında not alırken birden yetmişe atmışa düşmüş. Dedim düşsün. Onlarda kötü not değil ki. Yok öyle değil imiş o iş. Bana çocuklar büyüdükçe anlarsın dediler.
Yok ben anlamak istemiyorum.
Ben cidden çocuk mutlu olsun istiyorum. Bekarken de hafta sonu dershaneye giden çocuklara içim giderdi. Yazık yani derdim, çocuk dinlensin evde.
Büyüdüğünde isterse çalışır. Bizim başımızda kimse ders çalış diye dikilmedi. İnsan isterse yapar her şekilde.
İstiyorum ki, kendi isteğiyle okusun, kendi istediği okula gitsin.
İnşallah değişmez bu düşüncelerim.
Kekden nereye geldi muhabbet.
Kurabiye yiyelim de ağzımız tatlansın. Malum kekin şekeri az gelmiş.
😀😀😀
....
....
...
