Ana içeriğe atla

İlk.. Yada Değil.. Olabilir de..

Yarın doktor randevum var ama yine.. yine.. benim gidesim yok. Acaba böyle alıp alıp milletin hakkına girmiş oluyor muyum ki? Ama ters bir zaman oldu. Hesabım tutmadı. İptal edip yine alayım. O zaman tutar.

Şuan saat 10:10.
Biri beni düşünüyor. Yahut ben birini. İnsanın sebepsiz mutlu olmaya ihtiyacı olduğu zaman dilimleri. Okuldayken arkadaşım, saatte akrep ve yelkovanı bir olmuş görünce öperdi saatini. O gelir aklıma çoğunlukla. Bazen bende saatime öpücük atıyorum. Alın size sır. İyi tutun, saklayın, koruyun.

İçimden bir ses, çekiliş yap diyor. Hatta hediyem ve çekiliş yazım için herşeyim hazır. Ama ben hazır değilim. Kararsızım. Birgün aniden fikrim sabitleşip, çekilişimi sizlerle paylaşabilirim. Hazırlıklı olun. Ve bir uyarı. Bildiğiniz bir çekiliş olmayacak. Çok bencilce şeyler düşünüyorum, çok.. .. Bakın haberini bile nasıl abartıp veriyorum.. gerisini varın siz düşünün artık.

Bugün baştan aşağı maviyim. Çok asil görüyorum kendimi.. çok...

Az sonra televizyonu açıp, Avrupa Avrupa dizisi varsa onu seyredeceğim. Varsa.. ve tabiki patron gelip değiştirmezse..

Hadi görüşürüz..

Resimsiz yazılar daha eğlenceli imiş. Ve böylesi iç döküşler.
Rahatladım mı.. Pek değil.
Kopyacı mıyım.. Ehh olduğunca.
Farkeder misiniz.. Eden eder, ama söylemez. Söylese iyiydi..

Yorumlar

  1. patron-avrupa-avrupa-tv izlemek ne garip bir üçleme, reyting mi ölçüyorsunuz iş olarak :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :) yok yok.. Yapacak işim yok, Tv bakayım dedim sadece. Patron gelince değiştiriyor da, onu demek istedim. :)

      Sil
  2. İşe bak sen,
    bir elinde pc, bir elinde kumanda,
    umrumda mı dünya :D
    oh ne güzel istanbul... :)

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

İşe Girişte İstenen Belgeler Nerelerden Alınır?

İş bulmakla iş bitmiyor. Bunu biliyoruz. Zira elinize bir liste tutuşturuyorlar hemen. Git hepsini tamamla getir. Bu ilk deneyiminizse şayet, panik başlıyor hafiften. Bissürü evraklar. Şimdi bunlar, nereden, nasıl alınır?
Bende bu devrede biraz olsun yardımcı olmak adına, bazı evrakların, nereden alınacağını paylaşmak istiyorum. Şuanki pozisyonum vesilesi ile çoğunu biliyorum.
Gelelim listeye.
1.İkametgah. Şimdilerde adı Yerleşim Belgesidir. Bunu hemen not düşelim. İkisi de aynı evrak. Kafalar karışmasın. Sadece adı değişti. Bu belge, muhtarlıklardan alınır.
2.Nüfus Cüzdan Süreti veya Örneği. Bunlarda aynı evraktır. Bazı yerlerde örneği diye geçer, bazılarında süreti diye. Bu evrakta muhtarlıklardan alınır. Resimli bir evraktır. İsterseniz resimsiz olur ama resimli olması iyi olur.
3.Vukuatlı Nüfus Kayıt Örneği ya da kısaca Nüfus kayıt örneği de yazanlar da var. İşte bu noktada kafa karışıyor. Zira bu sebeple nüfus cüzdan örneği sanılıyor. Bu Vukuatlı Nüfus Kayıt Örneği, nüfus müdürlükl…

Bir İnsanı Deli Etmenin Yolları.

Size önereceğim bu yol aslında çok basit. Ama tabi basit olduğu için etkisi geçicidir. Eğer kalıcı hasar bırakma derdindeyseniz, lütfen başka kapıya. Şimdi, birini gıcık etmek, delirtmek, sinirden kudurtmak istiyorsanız, (tamam sonuncusu biraz fazla kaçtı, kabul ama ruh haline göre kudurabilirde) yapacağınız çok basit bir işlem. Yalnız, önce iyi bir gözlemci olmanız gerektiği söylemem lazım. Bir insanı delirtmek öyle kolay değil. Biraz emek şart. Lütfen. Hedefimizdeki delirteceğimiz şahsı, önce bir gözlemliyoruz. Yanından ayrılmıyoruz. Gözümüz hep üstünde olmalı. Evet, hedefimiz, bir iş yapmaya mı koyuldu, işte işlemimiz başlıyor. Hazır olun! Her ne yapıyorsa, diyeceğimiz şey şu: onu yap. Evet bu kadar basit. Geliyor mu, gel, diyeceksin. Gidiyor mu, git diyeceksin. Getiriyor mu, getir diyeceksin. Açıyor mu, aç diyeceksin. Özetle yaptığı işi yapmasını söyle.Buradaki hassas nokta, işe başladığı an yap demek. İşte gözlem, bu konuda şart. Düşünsenize. Ne kadar deli edici bir şe…

Güven Duygusu - Hikaye

Dükkana girdiğimde, şöyle etrafa bakınıp ne alacağımı düşünüyordum. Sonra ağlama sesini duydum. Herhalde annesi istediğini almıyor çocuğun diye düşündüm. Raftan en sonunda bir şey seçip kasaya yöneldim. Ağlayan çocuğu gördüm. Sandığım gibi annesine ağlamıyordu. Yalnızdı. Dükkan sahibi müşterisine para üstü verirken, çocuğa bakıp,” hadi defol git, git demedim mi sana. Yok benim beleş verecek malım...” diye sinirli ve hiddetli bir şekilde bağırıyordu. O müşteri çıkınca sıra benimdi. Gözüm çocuktaydı. Gayri ihtiyari elimdekini masaya bıraktım. Çocuk: “ amca, vallahi doğru söylüyorum. Paramı kaybettim, anam evde ekmek bekliyor. Sonra veririm sana. Lütfen..” diyordu, ağlayarak. Dükkan sahibinin “ borcunuz 1.75 lira” dediğinde göz göze geldik. Artık nasıl bakmışsam adam bana “ hep böyle bunlar bacım” cümlesiyle başlayan uzun bir açıklama yaptı. Çocuk verilen parayı kaybettiğini söylüyor, sonra başka dükkandan çikolata alıyormuş. Çocuğa baktım. Oda bana baktı. “ Abla valla birkez yaptım, o gü…