Benim öyle atmaya kıyamadığım, kullandıkça kullanmak istediğim bir eşyam yok.
Ama eskiden saatim vardı.
Babamdan kalma.
Onu hep takardım. Yokluğu garip denecek kadar acayip gelirdi.
Evlenince o saati ablama emanet ettim.
Saatleri genel olarak sevsem de o saat başka idi.
Şuan saat kullanamıyorum çocuklar. Ama ileride kullanmayı dört gözle bekliyorum.
#meydan okuma 17.gün yazısı.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
-
Şuan sağ üstteki köşeden balon 🎈 çıkıyor, dikkatim dağıldı. 😀😀 Kırk yılın başı toplamışım üstelik. Bugün doğum günüm evet. Belki baloncu... -
Desemde siz inanmayın, bazen çok kabalaşıp, en çirkin halimle “ dur.. hopp.. yok artık ..” diyerekten durdurup, hatta susturuyorum içimdeki...
-
Ben doğum günü yazısı arıyorum. Meğer başlığa direk yazmamışım. O değilde bir senedir yazmamışım bir satır bile. Doğum günü kutlama yerime...
Saat takmayı unuttuk,heryerde bakacak bir saat bulunuyor nasılsa.
YanıtlaSilBen kolumdaki saate illaki bakan biriydim:)
SilBir gün o çok değer verdiğin saatine kavuş bence😊
YanıtlaSilInşaallah:)
SilBabadan yadigar eşyalar çok değerli oluyor...Selam ve Dua ile...
YanıtlaSilEvet öyle.
Silyani evlenince saat lazım değil mi artıık, saata bakcak zamanım yok mu demek istiyon seeen hihihi :)
YanıtlaSilÖyle değil:)
SilEşim bana almıştı saat. Bende o saati ablama verdim. Hamilelik falan takamıyorsun saat. Çocuğa zarar vermesin diye kolunda. Takılır falan