Ana içeriğe atla

Kimliğiniz Yanınızda mı?


Kendi kendime yaptığım gözlemlerle diyebilirim ki, kadınlarda kimlik taşıma huyu yok.

Kadınlarda, orta yaştakiler sokağa çıkarken kimliklerini yanına almazken, yaşlılar alıyor.
Erkeklerde genç, orta yaş ve yaşlılarda kimlik taşıma kadınlardan daha fazla.
Yani genci olsun, yaşlısı olsun, erkekler kimliklerini büyük oranda yanında taşıyor.
Kadınlarda ise daha çok yaşlılar buna dikkat ediyor. Orta yaşlılar ve gençler genelde kimlik taşımıyorlar. Şunu rahatlıkla söyleyebilirimki, ortayaşlı bir bayan, kimlikle bir işi yoksa yanına hiç almıyor. Tabi bu durum, çalışmayan evhanımlarını kapsıyor, onuda belirteyim.

Peki kimlikler neden sokağa çıkarken yanımızda olmalı? Ya da cidden olmalı mı?

Eğer ki, sokağa çıktığınızda başınıza bir iş gelirse, kimliğiniz yanınızda olursa, yakınlarınıza ulaşmak kolay olur.

Kim ister, kimliği belirsiz bir hasta olmayı.. ya da .. aman işte söyletmeyin. Anladınız.

Evet..

O halde.. Kimlikleri görelim. :)

Bakalım, kimler yanında taşıyormuş. Şimdi resmini çekip gönderin, babında demedim tabiki. Bir an kendimde o hissiyat uyandı da  yazdığımı okuyunca, ondan dedim.

Bakalım, blogdaşlarım arasında kimler buna dikkat ediyor. Bir istatistik çıkaralım.

Olmaz mı?




Yorumlar

  1. ohoooo, devlet dairesine kimliksiz geliyor millet, sokağa çıkarken kimlik alırlar mı? :))

    siz ordan bulun işte diyor bir de, ordan nerden bulacaksak :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :) :)
      aynen ya.. ordan çıkmıyor mu .. ordan dediği bilgisayar oluyor. Ona kayıtlı değilmiymiş..
      Bize de çok söylüyorlar. :)
      Sokaktan kastım, işte bir yere giderken. Cidden çoğunluğun yanında taşıma huyu yok. :)

      Sil
  2. Iıı şey sanırım nerdee olduğunu bulmam bile en az bir yarım saatimi alır, yanında taşımak ne kelime :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İlahi.. Güldürdünüz beni. :)
      Evde kaybolmasın da. Öyle kaybedenleri de çok. :)

      Sil
  3. amaniin türkiyede taşımak lazım evet. ehliyet taşıyom ben. araba kullanmasam da işte :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :-)
      Öyle değil mi.. ehliyette kimlik sayılır. :)

      Sil
  4. Benim hep yanımda, kimlik ve ehliyet üstelik:) Tüm istatistikleri bozdum. Hem orta yaşlıyım, hem çalışmıyorum:)))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :-)
      Sizden de bu cevabı beklerdim zaten. Benim gözümde yeri ayrı olan birisiniz. Sizi okudukça kendimi tembel görüyorum. :)

      Sil
  5. Ben babadan kalma alışkanlık polis olduğu için hep öğütlerdi. Yanına almadan çıkma ve kimseye verme diye. :).Şimdi genelde annem benimle dışarı çıkıyor sık sık ikimizin kimliğide bende :).

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ablam gibi. Annemin kimliği de ondadır. Genelde birlikte giderler gidilecek yere. :-)
      Ama sizde polis kızı ve eşi olarak yanınızda taşımasanız ayıp olur. :) :)

      Sil
  6. blogun böle çok havalı olmuş yaw :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür. Ama bayadır böyle ki, yeni mi farkettin yani.. :(
      :D
      Değiştirmek istiyorum yine. :-)

      Sil
  7. Ben hep taşırım Uyuşuk Hayalperest arkadaşım, mahalle içinde gezecek olsam bile:))
    Taşıma sebebim tamamı ile yukarıda yazdığınız sebepler.
    Allah korusun...
    :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet, artık sokaklar bile çok tehlikeli. Her yönden..
      Amin.. cümlemizi korusun, sevdiklerimizi de..
      :)

      Sil
  8. Ben yanından ayırmayanlardanım
    :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Blogdaşlardan dikkat edenler fazla gibi görünüyor. :)

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

İşe Girişte İstenen Belgeler Nerelerden Alınır?

İş bulmakla iş bitmiyor. Bunu biliyoruz. Zira elinize bir liste tutuşturuyorlar hemen. Git hepsini tamamla getir. Bu ilk deneyiminizse şayet, panik başlıyor hafiften. Bissürü evraklar. Şimdi bunlar, nereden, nasıl alınır?
Bende bu devrede biraz olsun yardımcı olmak adına, bazı evrakların, nereden alınacağını paylaşmak istiyorum. Şuanki pozisyonum vesilesi ile çoğunu biliyorum.
Gelelim listeye.
1.İkametgah. Şimdilerde adı Yerleşim Belgesidir. Bunu hemen not düşelim. İkisi de aynı evrak. Kafalar karışmasın. Sadece adı değişti. Bu belge, muhtarlıklardan alınır.
2.Nüfus Cüzdan Süreti veya Örneği. Bunlarda aynı evraktır. Bazı yerlerde örneği diye geçer, bazılarında süreti diye. Bu evrakta muhtarlıklardan alınır. Resimli bir evraktır. İsterseniz resimsiz olur ama resimli olması iyi olur.
3.Vukuatlı Nüfus Kayıt Örneği ya da kısaca Nüfus kayıt örneği de yazanlar da var. İşte bu noktada kafa karışıyor. Zira bu sebeple nüfus cüzdan örneği sanılıyor. Bu Vukuatlı Nüfus Kayıt Örneği, nüfus müdürlükl…

Bir İnsanı Deli Etmenin Yolları.

Size önereceğim bu yol aslında çok basit. Ama tabi basit olduğu için etkisi geçicidir. Eğer kalıcı hasar bırakma derdindeyseniz, lütfen başka kapıya. Şimdi, birini gıcık etmek, delirtmek, sinirden kudurtmak istiyorsanız, (tamam sonuncusu biraz fazla kaçtı, kabul ama ruh haline göre kudurabilirde) yapacağınız çok basit bir işlem. Yalnız, önce iyi bir gözlemci olmanız gerektiği söylemem lazım. Bir insanı delirtmek öyle kolay değil. Biraz emek şart. Lütfen. Hedefimizdeki delirteceğimiz şahsı, önce bir gözlemliyoruz. Yanından ayrılmıyoruz. Gözümüz hep üstünde olmalı. Evet, hedefimiz, bir iş yapmaya mı koyuldu, işte işlemimiz başlıyor. Hazır olun! Her ne yapıyorsa, diyeceğimiz şey şu: onu yap. Evet bu kadar basit. Geliyor mu, gel, diyeceksin. Gidiyor mu, git diyeceksin. Getiriyor mu, getir diyeceksin. Açıyor mu, aç diyeceksin. Özetle yaptığı işi yapmasını söyle.Buradaki hassas nokta, işe başladığı an yap demek. İşte gözlem, bu konuda şart. Düşünsenize. Ne kadar deli edici bir şe…

Güven Duygusu - Hikaye

Dükkana girdiğimde, şöyle etrafa bakınıp ne alacağımı düşünüyordum. Sonra ağlama sesini duydum. Herhalde annesi istediğini almıyor çocuğun diye düşündüm. Raftan en sonunda bir şey seçip kasaya yöneldim. Ağlayan çocuğu gördüm. Sandığım gibi annesine ağlamıyordu. Yalnızdı. Dükkan sahibi müşterisine para üstü verirken, çocuğa bakıp,” hadi defol git, git demedim mi sana. Yok benim beleş verecek malım...” diye sinirli ve hiddetli bir şekilde bağırıyordu. O müşteri çıkınca sıra benimdi. Gözüm çocuktaydı. Gayri ihtiyari elimdekini masaya bıraktım. Çocuk: “ amca, vallahi doğru söylüyorum. Paramı kaybettim, anam evde ekmek bekliyor. Sonra veririm sana. Lütfen..” diyordu, ağlayarak. Dükkan sahibinin “ borcunuz 1.75 lira” dediğinde göz göze geldik. Artık nasıl bakmışsam adam bana “ hep böyle bunlar bacım” cümlesiyle başlayan uzun bir açıklama yaptı. Çocuk verilen parayı kaybettiğini söylüyor, sonra başka dükkandan çikolata alıyormuş. Çocuğa baktım. Oda bana baktı. “ Abla valla birkez yaptım, o gü…